Ik verbind graag mensen.

Mensen waarvan ik voel: jullie zouden elkaar eens moeten ontmoeten.
Omdat er iets in hun verhaal, hun energie of hun manier van kijken bij elkaar zou kunnen passen.

Maar deze zomer gebeurde het omgekeerde.

Ik werd verbonden.

Na #Sprankel, het event dat ik samen mocht organiseren met Desirée, Kim en Annick van Degroof Petercam, brachten zij mij in contact met Ann Van Hoolst.

Met eigenlijk maar één eenvoudige gedachte:

“Volgens ons moeten jullie elkaar eens ontmoeten. Jullie energie heeft veel raakvlakken.”

En of ze gelijk hadden.

Vanaf het eerste gesprek was er herkenning.

Geen zoeken of aftasten, maar meteen een fijne uitwisseling. Over mensen, ondernemen, schoonheid, verhalen en alles wat ons daarin raakt.

En soms is één ontmoeting genoeg om een volgende deur te openen.

Ann nodigde me uit om samen met een klein gezelschap kennis te maken met Huis Delvaux in het Arsenaal in Brussel.

Een plek waar je niet zomaar binnenstapt.

We mochten achter de schermen kijken, werden meegenomen in de geschiedenis en het vakmanschap van Delvaux, ontdekten het museum en kregen als kers op de taart de tentoonstelling van Hans Op de Beeck te zien.

Zo’n dag waarop je kijkt.
Luistert.
Ontdekt.
En regelmatig denkt: wat bijzonder dat ik hier vandaag mag zijn.

Maar misschien bleef mij nog iets anders het meest bij.

Dat dit allemaal begon bij een paar mensen die voelden: jullie moeten elkaar eens ontmoeten.

Geen groot plan.
Geen verwachting.

Gewoon mensen met elkaar verbinden omdat je voelt dat er iets kan ontstaan.

En kijk wat er uit zo’n kleine beweging kan groeien.

Een ontmoeting.
Een uitnodiging.
Een bijzondere dag.
En misschien nog veel meer dat vandaag nog niet zichtbaar is.

Dankbaar voor wat ontstond. Benieuwd naar wat nog mag volgen.

#Sprankel #DegroofPetercam #Verbinden #Ontmoeten